Reflecties van een senior adviseur, coach en trainer bij &BAS
Met beide voeten in de modder in Te Araroa, Nieuw-Zeeland. De Te Araroa is een langeafstandswandelroute van ruim 3.000 kilometer dwars door Nieuw-Zeeland, van Cape Reinga in het noorden tot Bluff in het zuiden. De route voert langs stranden, door steden, over boerenland en dwars door afgelegen natuurgebieden. Ik liep het eerste deel van deze route: ongeveer duizend kilometer, verspreid over meerdere weken.
Wie een lange wandeling maakt, ontdekt al snel dat plannen vooral iets zeggen over goede intenties. Ze helpen om te beginnen, maar onderweg verliezen ze hun vanzelfsprekendheid. Dat gold ook voor mijn tijd op de Te Araroa, waar ik dag na dag letterlijk met beide voeten in de modder stond. Gladde paden, omleidingen, natte bossen, stukken die op papier eenvoudig waren en in werkelijkheid allesbehalve dat. Het dwong me om te kijken naar wat er daadwerkelijk vóór me lag, in plaats van naar wat er volgens de kaart had moeten zijn.
Die ervaring sluit nauw aan bij het werk van &BAS. In gemeentelijke organisaties zijn plannen, coalitieakkoorden en beleidsnota’s noodzakelijk, maar ze vormen zelden een volledige weerspiegeling van de praktijk. Het echte werk begint pas wanneer plannen botsen met de werkelijkheid.
Als senior adviseur, coach en trainer bij &BAS werk ik in en aan het samenspel tussen gemeenteraad, college en ambtelijke organisatie. Ook daar speelt het echte werk zich niet af in schema’s of modellen, maar in dagelijkse praktijk: in verwachtingen, verhoudingen, routines en spanningen die je niet altijd vooraf kunt duiden.
Op de Te Araroa kwam ik voortdurend voor verrassingen te staan. Soms waren dat stevige uitdagingen: een pad dat verdween, een rivier die hoger stond dan verwacht, een dag die zwaarder werd dan gepland. Maar net zo vaak waren het onverwachte vergezichten. Een open landschap na uren bos. Een moment van overzicht dat nergens stond aangekondigd.
In gemeentelijke besluitvorming zie ik datzelfde patroon. Politieke dynamiek verandert, samenwerking schuurt of verrast, en wat gisteren logisch leek, vraagt vandaag om heroverweging. In mijn werk bij &BAS begeleid ik bestuurders en ambtenaren om niet alleen vast te houden aan het plan, maar vooral te leren kijken naar wat zich daadwerkelijk aandient.
Tijdens het lopen werd duidelijk hoe snel overschatting kan ontstaan. Een te hoog tempo, een verkeerde inschatting van omstandigheden, of het negeren van signalen fysiek of mentaal, vergroot het risico. Tegelijkertijd kom je nergens als je elke uitdaging uit de weg gaat. Vooruitgang vraagt om durf, maar wel met gevoel voor timing en begrenzing.
Dat spanningsveld zie ik dagelijks terug in mijn werk met raadsleden, collegeleden en ambtelijke professionals. Ambitie is nodig om beweging te creëren, maar zonder realiteitszin wordt zij kwetsbaar. Andersom geldt hetzelfde: wie alleen op zekerheid stuurt, verliest handelingsruimte.
In begeleidingen, trainingen en coachingstrajecten bij &BAS gaat het daarom vaak over het vinden van dat evenwicht: wanneer is versnellen passend, wanneer vraagt de situatie om vertragen of herijken? Die afweging is zelden technisch; ze is vooral relationeel en contextafhankelijk.
Wat mij onderweg ook opviel, is hoe belangrijk rolvastheid is. Op de trail werkt het alleen als je weet wat je kunt en waarvoor je verantwoordelijk bent. Je kunt elkaar helpen, maar niemand kan voor een ander lopen. Verwarring over rollen leidt al snel tot misverstanden en onnodige risico’s.
In het samenspel tussen raad, college en ambtelijke organisatie is dat niet anders. Helderheid over rollen, wie bestuurt, wie voorbereidt en wie adviseert geeft rust en vertrouwen. In workshops en begeleidingssessies zie ik hoe vaak spanning ontstaat wanneer die helderheid ontbreekt, en hoeveel ruimte er ontstaat zodra rollen weer scherp worden neergezet.
Dit is een kernonderdeel van het werk van &BAS: het expliciet maken van verwachtingen en verantwoordelijkheden, niet om te versimpelen, maar om samenwerking werkbaar te houden.
En dan is er het bijsturen. Geen enkele route blijft ongewijzigd. Soms vraagt de situatie om vertragen, soms om een andere lijn, soms om een pas op de plaats. Op de Te Araroa hoorde dat erbij. Niet als teken van zwakte, maar als onderdeel van verstandig onderweg zijn.
Ook in gemeentelijke organisaties is bijsturen geen teken van falen. Het laat zien dat mensen leren, reflecteren en bereid zijn hun handelen opnieuw te bezien. Juist dat maakt samenwerking en besluitvorming uiteindelijk sterker.
Wat mij het meest is bijgebleven, is hoe weinig er nodig is om koers te houden. Niet zekerheid, niet controle, maar aandacht voor wat er voor je ligt en de bereidheid om daarop te reageren. Precies daar raakt de ervaring van de trail aan het werk van &BAS.
De rest volgt onderweg.
&BAS versterkt het samenspel tussen politiek, bestuurlijk en ambtelijk deel van een raad, college van B&W, een gemeentelijke organisatie, provincie en bestuur van een samenwerkingsverband. Zowel begeleiding van groepsdynamiek als individueel. Wij leveren met maatwerk frisse interventies gebaseerd op verbinden, verhelderen en verenigen.
Benieuwd wat &BAS voor jouw organisatie kan betekenen?
